Bracia i Siostry umiłowani w Chrystusie,
W tę Najświętszą Noc Narodzenia Pańskiego Kościół Święty trwa w adoracyjnej ciszy wobec tajemnicy Boga, który z miłości do człowieka wszedł w ludzką historię nie przez potęgę i majestat, lecz przez pokorę, ubóstwo i kruchość Dziecięcia złożonego w żłobie.
Tej nocy Słowo stało się Ciałem i zamieszkało pośród nas — cicho, bez rozgłosu, z nieskończonym szacunkiem dla ludzkiej wolności.
Niech światło, które rozbłysło w betlejemskiej ciemności, rozproszy wszelki mrok naszych serc: lęk, znużenie, niepokój i zwątpienie.
Niech Narodzony Zbawiciel znajdzie w Was przestrzeń — nie wtedy, gdy wszystko jest doskonałe i uporządkowane, lecz właśnie pośród codziennych trudów, w sercach czasem zmęczonych, niepewnych i poszukujących sensu.
Niech pokój, który tej nocy został objawiony światu, stanie się udziałem Waszych domów, rodzin i wspólnot — pokój nie oparty na sile ani na pozornym bezpieczeństwie, lecz wypływający z bliskości Boga, który pozostaje wierny człowiekowi nawet wtedy, gdy człowiek sam gubi drogę.
Niech łaska, objawiona w narodzeniu Chrystusa, uczy nowego sposobu życia: wolnego od lęku, zakorzenionego w nadziei i zdolnego do miłości, która nie narzuca się, lecz służy.
Niech słowa anielskiego orędzia: „Nie bójcie się” rozbrzmiewają w Waszych sercach jako nieustanne zaproszenie do zaufania Temu, który przychodzi w ciszy i pozostaje blisko każdego ludzkiego losu.
A Chrystus Pan, który tej nocy nie pyta, czy wszystko jest gotowe, lecz czy może wejść, niech obdarzy Was swoim pokojem, umocni w wierze i poprowadzi drogami zbawienia.
Z darem modlitwy i pasterskiego błogosławieństwa na radosne Święta Narodzenia Pańskiego oraz na każdy dzień Nowego Roku.
